Dierpathologie kan erger voorkomen

Dode dieren kunnen bewijs vormen in rechtszaken, maar ook een voorteken zijn van nog meer misdrijven. Denk daarom op tijd aan het inschakelen van het NFI.  

In de Zoetermeerse ‘lammetjeszaak’ besloot Frits Bousché, rechercheur bij het Regionaal Milieuteam, forensische hulp in te schakelen bij de vondst van een reeks gruwelijk verminkte dieren. Het rechercheteam kreeg ondersteuning van arts-forensisch antropoloog Reza Gerretsen van het NFI, patholoog Frank van de Goot en veterinair patholoog Andrea Gröne van de Faculteit Diergeneeskunde van Universiteit Utrecht. Mede dankzij deze hulp werd de zaak uiteindelijk opgelost.

Dierpathologie levert bijdrage aan onderzoek

De gewelddadige dood van een dier staat zelden op zich. Een paar praktijkvoorbeelden:
- De ‘Beul van Twente’ doodt en mishandelt een reeks paarden, pony’s en andere huisdieren voor hij een zwerver vermoordt.
- Huiselijk geweld begint vaak met geweld tegen huisdieren of gaat ermee gepaard.
- Een dierenambulance vertrouwt een zaak met een dode hond niet, de patholoog ontdekt een kogel in het hoofd, de eigenaar blijkt geen vergunning maar wel een zwaar wapen te hebben.
- De eigenaar van een dood renpaard claimt 1,5 miljoen bij de verzekering, nadat het dier  is afgemaakt na een struikelpartij over een houten balk. De patholoog vindt metaalsplinters in de wond, de verzekeraar keert niet uit.
- In een ondergelopen kelder wordt een groot aantal verdronken dieren van beschermde soorten gevonden.

Overleg met een dierpatholoog bij verdachte omstandigheden

 Vergiftiging of het gebruik van stroomstootwapens is vaak niet direct zichtbaar. Ook kan een ogenschijnlijk verdachte doodsoorzaak toch natuurlijk zijn. Alertheid is gewenst bij:
- Alle gevallen van geweld die op het oog zichtbaar zijn.
- Een dood huisdier dat jong was en niet ziek volgens de eigenaar.
- Verdacht gedrag van de eigenaar, het bekende ‘niet pluis’-gevoel.
- Andere, vergelijkbare gevallen in de buurt.
Als er niets aan de hand is, zoals bij ziekte en ouderdom, kan een dierpatholoog dit óók aantonen.

Er zijn waarschijnlijk meer gevallen dan de tien per jaar die worden gemeld

Waarschijnlijk melden veel mensen een dood dier niet. Vóór haar aanstelling bij de Universiteit Utrecht werkte Andrea Gröne in Hannover. Daar kreeg zij bijna wekelijks dode dieren te onderzoeken in verband met misdrijven. In Nederland komt dit veel minder voor, terwijl de wetgeving en de algemene houding tegenover dieren vergelijkbaar zijn. Wellicht is forensische dierpathologie bij het publiek en bij dierenartsen nog te onbekend. Er wordt steeds meer aandacht geschonken aan het onderwerp. Kort geleden was er een congres over de forensische implicaties van diermishandeling en op 27 mei vindt een conferentie over de relatie tussen geweld tegen dieren en huiselijk geweld plaats.

Wie moet ik bellen en wie doet dan wat?

Er is nog geen speciaal team voor dierpathologie bij het NFI. Maar arts-forensisch antropoloog Reza Gerretsen (NFI), veterinair patholoog Andrea Gröne (Universiteit Utrecht) en forensisch patholoog Frank van de Goot (Centrum voor Forensische Pathologie) hebben al vaak samengewerkt en weten elkaar snel te vinden. Gerretsen en Van de Goot zijn ‘gewone’ forensische specialisten, de één gespecialiseerd in botten en de ander in weke delen. Gröne kan als veterinair patholoog specifieke natuurlijke doodsoorzaken van dieren uitsluiten. Bij verdachte gevallen is overleg met Reza Gerretsen een goed begin. Hij kan ook vertellen wat er met het lijk van het dier moet gebeuren om er zo veel mogelijk bewijsmateriaal aan te kunnen ontlenen.

Wilt u meer weten over dierpathologie van het NFI, of er gebruik van maken? Neem dan contact op met uw forensisch adviseur.